№6 (185) 12 сакавіка 2010
Масава-палітычная газета. Выдаецца з сакавіка 2002 г.
/ Генрых ДАЛІДОВІЧ: Пакліканы часам
...я ведаў Івана Шамякіна, бадай, найбольш з усіх ягоных равеснікаў-франтавікоў. Па працы ў часопісе «Полымя» (ён там быў пастаянным аўтарам, сябрам рэдкалегіі, дык заходзіў часта), па шматлікіх пісьменніцкіх сходах, партбюро і сакратарыяце (быў я гадоў дзесяць намеснікам сакратара партбюро ажно трох нашых «генсекаў», дык па розных клопатах меў сотні сустрэч са старшынёй Саюза пісьменнікаў і яго намеснікамі, у тым ліку і з Іванам Пятровічам) і, канечне ж, па многіх агульных сустрэчах у Саюзе пісьменнікаў, у часопісе «Чытаць далей »
/ Генадзь БУРАЎКІН: З кнігі «Лісты да запатрабавання»
* * *
Калі нянавісць просіцца ў радкі
І сэрца рвуць няўдачы і згрызоты,
Я пакідаю
Дом свой гарадскі,
Шукаю цішыні і адзіноты.
І вось,
Здаецца,
Ад усіх уцёк,
Змог ад штодзённых звадаў зачыніцца…
Але ў вакно мне стукае
Жыццё
Галінкай бэзу,
Дзюбкаю сініцы.
Яно мне не дае ў глухой цішы
Схавацца ў цемры
І на ўсё забыцца,
Знявераным самотнікам зрабіцца
І моўчкі бавіць дні свае,
Як быццам
На выспе ў першабытным шалашы.Чытаць далей »
/ Уладзімір МІХНО: Капешачка
Капешачка прастаяла паўлета. Учарнела, збуцьвела, дзе-нідзе нават зверху сена пакрылася шэраю плесенню, а што рабілася ўсярэдзіне, ведаць адной ёй, бо ўжо не магла ўздыхнуць на поўныя грудзі. Ледзьве спрабавала захапіць паветра разам са свежым ветрыкам, які парывамі тузаў-казытаў яе, імкнучыся вярнуць да жыцця, як раптам з сярэдзіны вырываўся цэлы стаўпень перапрэлае трухі. Задыхаючыся, капешачка асядала яшчэ ніжай. Нехта звыш як бы дыктаваў ёй: сядзі і не рыпайся, ведай сваё месца на гэтым маленькім лапіку зямлі. Страшна, балюча было глядзець на капешачку.Чытаць далей »
/ Франц СІЎКО: Efter paradiset*
…Я гляджу на дзівосы замежнага жыцця і аналізую іх выключна з практычнага боку: зашмуляныя туфлі немаладой парыжанкі ў метро займаюць маё ўяўленне куды больш за багемную выключнасць Манмартра, а заношаная манжэта на рукаве кіроўцы ў аўтобусе на шляху з ускраіны Рыма да Ватыкана дае фантазіі куды больш спажывы, чым велічны выгляд усіх Калізеяў, разам узятых.Чытаць далей »
/ Дзеяпіс
Рыгор Барадулін. Перакуленае/Опрокинутое; укл. Сяргей Шапран. — Москва: «Время», 2010. — 512 стар.: іл. — Наклад 1500 ас. — (Поэтическая библиотека)
Чытаць далей »
/ Заява Рады ГА “Саюз беларускіх пісьменнікаў” аб пераследзе сяброў аб’яднання
Пасля стварэння ў 2006 годзе ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі” (СПБ) з боку ягонага кіраўніцтва праз міністэрствы адукацыі, інфармацыі, юстыцыі, культуры Рэспублікі Беларусь і падпарадкаваныя ім установы мэтанакіравана прадпрымаліся меры па звужэнні сферы грамадскай дзейнасці і па ліквідацыі найстарэйшай творчай арганізацыі Беларусі – Саюза беларускіх пісьменнікаў (СБП). Творчае аб’яднанне пазбавілі ранейшай фінансавай дзяржаўнай падтрымкі і вымусілі пакінуць Дом літаратара.Чытаць далей »
/ Чалавек з брыльянтавым сэрцам
Леанід Марцінавіч Дайнека нарадзіўся 28 студзеня 1940 года ў вёсцы Змітраўка 2-я Клічаўскага р-на Магілёўскай вобласці. Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1967). Працаваў на будоўлях, на Ніжнетагільскім металургічным камбінаце, на Беларускім тэлебачанні. Быў адказным сакратаром часопіса «Маладосць», загадчыкам аддзела паэзіі выдавецтва «Мастацкая літаратура».
(На здымку: Леанід Дайнека з унучкай Янай)Чытаць далей »
/ Патрыярх сучаснасці
Старэйшыне Саюза беларускіх пісьменнікаў, паэту, празаіку і перакладчыку Міколу Якаўлевічу АЎРАМЧЫКУ — 90 гадоў.
Паэт нарадзіўся 14 студзеня 1920 года ў вёсцы Плёсы Бабруйскага раёна Магілеўскай вобласці. Пасля вучобы на філфаку Мінскага педінстытута некаторы час працаваў у рэдакцыі газеты «Піянер Беларусі». Затым быў на фронце.
Пасля вайны — рэдакцыі газет «Чырвоная змена», «Літаратура і мастацтва», часопісы «Полымя» і «Маладосць».
Чытаць далей »




















