Як стала вядома, Нацыянальнае кадастравае агенцтва накіравала ў Дзяржкамітэт па маёмасці дакладную запіску, у якой заявіла пра адмову ад транскрыбавання геаграфічных назваў з беларускай мовы.

Гэта дзяржаўная ўстанова лічыць неабходным перакладаць назвы населеных пунктаў не з беларускай, а з расійскай мовы і адпаведным чынам транслітараваць на мову англійскую.

Прывітанне. Што называецца, прыехалі! З якой такой радасці з’явілася гэтая “цудадзейная” чыноўніцкая “малява”? Падаецца, апошнім часам, наадварот, хоць і квола, але павялічваецца прысутнасць мовы тытульнае нацыі ў паўсядзённым жыцці — у абвестках у грамадскім транспарце, у рэкламе, у аператараў сотавай сувязі, нават на каналах дзяржаўнага тэлебачання з’яўляюцца новыя праграмы на беларускай мове, зноў праз працяглы час па-беларуску можна чуць спартыўных каментатараў (з-за чаго, як падаецца мне асабіста, слухаць тыя самыя каментары стала больш цікава), бачна ўсё больш беларускіх шыльдаў і этыкетак... Нават Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы экзарх усёй Беларусі Філарэт заклікаў тутэйшых святароў весці казанні па-беларуску.

І тут такая “перліна” кадастравікоў! Хто іх цягнуў за язык? Каму перашкаджае транслітарацыя з беларускай мовы? Выкажу ўласнае меркаванне. Не выключаю, што павелічэнне ўжытку беларускай мовы камусьці падалося занадта далёкім адыходам ад “братэрскай Расіі”. Верагодна, ад кагосьці з Масквы паступілі скрытыя сігналы на тэму, ці не занадта нацыяналізаваліся “верныя браты-беларусы”, дазволіўшы сабе ўзгадаць, што можна размаўляць на роднай, але не на вялікадзяржаўнай мове. З адпаведнымі наступствамі. Для Мінска, натуральна.
Вунь, маўляў, далі калісьці на сваю галаву ўкраінцам вольніцу (у моўным плане), дык цяпер крамлёўцы і не ведаюць, што з імі рабіць. Дык што цяпер, страціць тое малое, што з такой цяжкасцю літаральна адваёўвалася нацыянальна свядомымі сіламі ў дэнацыяналізаванай дзяржавы пакрысе ўсе апошнія гады?

З такой логікай наступным крокам магло б стаць адмова ад траслітаравання з беларускай на англійскую мову імёнаў і прозвішчаў грамадзян Беларусі ў іх пашпартах. Ёсць жа ў нашых аўсвайсах рускамоўная старонка! Дзікунства нейкае…

Таварыства беларускае мовы імя Францішка Скарыны ўжо адрэагавала на такія намеры чыноўнікаў-манкуртаў лістом на адрас кіраўніка прэзідэнцкае адміністрацыі.
 
Як нагадала з гэтае нагоды “Наша ніва”, распрацоўка напісання геаграфічных назваў вядзецца спецыялістамі з 2001 года. За гэты час пабачылі свет “Даведнікі назваў населеных пунктаў Беларусі” з чатырох абласцей, і дзве апошнія вобласці рыхтаваліся да выдання. Пры гэтым даведнікі атрымалі станоўчыя водгукі спецыялістаў з ААН, яны некалькі гадоў выкарыстоўваюцца пры падрыхтоўцы геаграфічных мапаў і турыстычных шыльдаў.

Часам падаецца, што ў некаторых чыноўнікаў і іншых дзяржслужачых ад “няма чаго рабіць” проста “дах едзе”, таму і займаюцца ўсялякай “фігнёй”. А ў выпадку з Нацыянальным кадастравым агенцтвам, хутчэй за ўсё, гаворка вядзецца пра элементарную ляноту ды проста недахоп адукацыі. Ну не даецца ім, няшчасным, беларуская мова! Тады “назад, у першы клас” — дзякуй Богу, засталіся яшчэ ў Беларусі адукацыйныя ўстановы на роднай мове. Ці, можа, і іх усіх “пад нож”?...